Հովհաննես Բզնունի

Հարավային դպրոց, 4.1 դասարան

Homework — 18.02.2018

Homework

Реклама
ՉԱԽՉԱԽ ԹԱԳԱՎՈՐԸ — 13.02.2018

ՉԱԽՉԱԽ ԹԱԳԱՎՈՐԸ

Լինում է, չի լինում մի աղքատ ջաղացպան։

Մի պատռված քուրք հագին, մի ալրոտ փոստալ գլխին՝ ապրելիս է լինում գետի ափին, իր կիսավեր ջաղացում։ Ունենում է մի մոխրոտ բաղարջ ու մի կտոր պանիր։

Մի օր գնում է, որ ջաղացի ջուրը թողնի, գալիս է տեսնում պանիրը չկա:

Մին էլ գնում է ջուրը կապի, գալիս է տեսնում՝ բաղարջը չկա։

Էս ՛ո՞վ կլինի, ո՞վ չի լինի։ Մտածում է, մտածում ու ջաղացի շեմքում թակարդ է լարում։ Առավոտը վեր է կենում, տեսնում մի աղվես է ընկել մեջը։

— Հը՞, գող անիծված, դու ես կերել իմ պանիրն ու բաղարջը, հա՞. կաց՝ հիմի ես քեզ պանիր ցույց տամ։— Ասում է ջաղացպանն ու լինգը վերցնում է, որ աղվեսին սպանի։

Աղվեսը աղաչանք-պաղատանք է անում։ Ինձ մի սպանի,— ասում է,— մի կտոր պանիրն ինչ է, որ դրա համար ինձ սպանում ես։ Կենդանի բաց թող, ես քեզ շատ լավություն կանեմ։

Ջաղացպանն էլ լսում է, կենդանի բաց է թողնում։

Էս աղվեսը գնում է, էդ երկրի թագավորի աղբանոցում ման է գալի ման, մի ոսկի է գտնում։ Վազ է տալիս թագավորի մոտ։

— Թագավորն ապրած կենա, ձեր կոտը մի տվեք։ Չախչախ թագավորը մի քիչ ոսկի ունի, չափենք ետ կբերենք։

— Չախչախ թագավորն ո՞վ է,— զարմացած հարցնում է թագավորը։

— Դու դեռ չես ճանաչում,— պատասխանում է աղվեսը։— Չախչախը մի շատ հարուստ թագավոր է, ես էլ նրա վեզիրն եմ։ Կոտը տուր, տանենք ոսկին չափենք, հետո կճանաչես։

Կոտը առնում է տանում, աղբանոցում գտած ոսկին ամրացնում կոտի ճեղքում, իրիկունը ետ բերում, տալիս։

— Օֆ,— ասում է,— զոռով չափեցինք։

— Միթե ճշմարիտ սրանք կոտով ոսկին են չափել,— մտածում է թագավորը։ Կոտը թափ է տալիս, զրնգալեն մի ոսկի է վեր ընկնում։

Մյուս օրը աղվեսը ետ գալիս է, թե՝ Չախչախ թագավորը մի քիչ ակն ու մարգարիտ ունի, ձեր կոտը տվեք, չափենք կբերենք։

Կոտն առնում է տանում։ Մի մարգարիտ է գտնում, կոխում է կոտի արանքը, էլ ետ իրիկունը ետ թերում։

— Օֆ,— ասում է,— մեռանք մինչև չափեցինք։ Թագավորը կոտը թափ է տալի, մարգարիտը դուրս է թռչում։ Մնում է զարմացած, թե էս Չախչախ թագավորն ինչքան հարուստ պետք է լինի, որ ոսկին, ակն ու մարգարիտը կոտով է չափում։

Անց է կենում մի քանի օր։ Մի օր էս աղվեսը գալիս է թագավորի մոտ խնամախոս, թե՝ Չախչախ թագավորը պետք է ամուսնանա, քու աղջիկն ուզում է։

Թագավորն ուրախանում, աշխարհքով մին է լինում։

— Դե գնացեք, ասում է, շուտ արեք, հարսանիքի պատրաստություն տեսեք։

Թագավորի պալատում իրար են անցնում, հարսանիքի պատրաստություն են տեսնում, իսկ աղվեսը ջաղացն է վազում։

Վազում է ջաղացպանին աչքալուս տալի, թե՝ հապա թագավորի աղջիկը քեզ համար ուզել եմ։ Պատրաստ կաց, որ գնանք հարսանիք անենք։

— Վա՜յ, քու տունը քանդվի, այ աղվես, էդ ի՞նչ ես արել,— ասում է վախեցած ջաղացպանը։— Ես ով, թագավորի աղջիկը ով։ Ոչ ապրուստ ունեմ, ոչ տուն ու տեղ, ոչ մի ձեռք շոր… հիմի ես ի՞նչ անեմ..

— Դու մի վախենա, ես ամեն բան կանեմ, հանգստացնում է աղվեսն ու ետ վազում թագավորի մոտ։

Վազելով ընկնում է պալատը. Հայ-հարա՜յ, Չախչախ թագավորը մեծ Գանգեսով գալիս էր, որ պսակվի։ Ճամփին թշնամի զորքերը հանկարծ վրա տվին, մարդկանց կոտորեցին, ամեն բան տարան։ Ինքը ազատվեց փախավ։ Ձորում մի ջաղաց կա, եկել է մեջը մտել: Ինձ ուղարկեց, որ գամ իմաց անեմ, շոր տանեմ, գա պսակվի շուտով գնա իր թշնամիներից վրեժն առնի։

Թագավորը իսկույն ամեն բան պատրաստում է, տալիս աղվեսին, հետն էլ շատ ձիավորներ է դնում, որ պատվով ու փառքով իր փեսին պալատ բերեն։

Գալիս են հանդեսով ջաղացի դռանը կանգնում։ Ջաղացպանի քուրքը հանում, թագավորի շորերը հագցնում, նստեցնում են նժույգ ձիուն։ Շրջապատված մեծամեծներով, առջևից ձիավորներ, ետևից ձիավորներ, էսպես հանդեսով բերում են թագավորի պալատը։ Իր օրում պալատ չտեսած ջաղացպա՛ն, շշկլված, բերանը բաց մին չորս կողմն է նայում, մին հագի շորերին է նայում, խլշկոտում ու՝ զարմանում։

— Էս ինչու չտեսի նման դես ու դեն է նայում, աղվես ախպեր,— հարցնում է թագավորը։— Կարծես տուն չլինի տեսած, շոր չլինի հագած։

— Չէ, դրանից չի,— պատասխանում է աղվեսը։— Նայում է ու համեմատում իր ունեցածի հետ, թե իր ունեցածը որտե՜ղ, էս որտեղ…

Նստում են ճաշի։ Տեսակ տեսակ կերակուրներ են բերում։ Ջաղացպանը չի իմանում՝ որին ձեռք տա կամ ինչպես ուտի։

— Ինչո՞ւ չի ուտում, աղվես ախպեր,— հարցնում է թագավորը։

— Գալու ժամանակ ճամփին որ կողոպտվեցին, նրա համար միտք է անում։ Չեք կարող երևակայել, տեր թագավոր, թե ինչքան բան տարան և վերջապես ինչ անպատվություն էր էդ մեր թագավորի համար։ Ի՞նչպես հաց ուտի,— պատասխանում է աղվեսը հառաչանքով։

— Բան չկա, դարդ մի անի, սիրելի փեսա, աշխարհք է, էդպես էլ կպատաոփ,— խնդրում է թագավորը։— Այժմ հարսանիք է, ուրախանանք, քեֆ անենք։

Ու քեֆ են անում, ուտում, խմում, ածում, պար գալի, յոթն օր, յոթ գիշեր հարսանիք անում։ Աղվեսն էլ դաոնում է քավոր։

Հարսանիքից հետո թագավորը իր աղջկանը մեծ բաժինք է տալի ու հանդեսով ճամփա դնում Չախչախ թագավորի հետ։

— Կացե՛ք, ես առաջ գնամ տունը պատրաստեմ, դուք իմ ետևից եկեք,— ասում է քավոր աղվեսը ու վազ տալի։

Վազ է տալի վազ, տեսնում է մի դաշտում մեծ նախիր է արածում։

— Էս ո՞ւմ նախիրն է։

Ասում են.

— Շահ-Մարինը։

— Պա, Շահ-Մարի անունը էլ չտաք, որ թագավորը նրա վրա բարկացել է, զորքով իմ ետևից գալիս է. ով նրա անունը տվավ՝ գլուխը կտրել կտա։ Որ հարցնի թե ումն է, ասեք Չախչախ թագավորինը, թե չէ՝ վայն եկել է ձեզ տարել։

Վազ է տալի վազ, տեսնում է ոչխարի հոտը սարերը բռնել է։

— Էս ո՞ւմն է։

— Շահ-Մարինը։

Հովիվներին էլ նույնն է ասում։

Վազ է տալի վազ, տեսնում է ընդարձակ արտեր, հնձվորները միջին հնձում են։

— Էս ո՞ւմ արտերն են։

— Շահ–Մարինը։

Հնձվորներին էլ նույնն է պատվիրում։

Վազ է տալի վազ, տեսնում է անվերջ խոտհարքներ։

— Էս ո՞ւմն են։

— Շահ-Մարինը։

Խոտ հարողներին էլ նույնն է ասում։ Հասնում է Շահ-Մարի պալատին։

— Շահ-Մար, ա Շահ-Մա՜ր,— գոռում է հեռվից վազելով։ Քու տունը չքանդվի, միամիտ նստել ես։ Թագավորը քեզ վրա բարկացել է, մեծ զորքով գալիս է, որ քեզ սպանի, տուն ու տեղդ քանդի, տակն ու վրա անի, ունեցած-չունեցածդ էլ թագավորական գրի։ Մի անգամ քեզ մոտ մի վառիկ եմ կերել, էն աղուհացը չեմ մոռացել։ Վազեցի, եկա, որ քեզ իմացնեմ։ Շուտ արա, գլխիդ ճարը տես, քանի չի եկել։

— Ի՞նչ անեմ, ո՞ւր գնամ,— հարցնում է սարսափած Շահ–Մարը ու տեսնում է, որ ճշմարիտ, հեռվից փոշի բարձրացնելով գալիս է թագավորը։

— Փախի՛, շուտով ձի նստի ու փախի, էս երկրից կորի, էլ ետ չնայես։

Շահ-Մարը իսկույն նստում է իր լավ ձին ու փախչում էդ երկրից։

Աղվեսի ետևից գալիս են հարսանքավորները։ Գալիս են զուռնով, թմբուկով, երգով, զորքով հրացան արձակելով ու աղմուկով։

Գալիս են Չախչախ թագավորն ու իր կինը ոսկեզօծ կառքի մեջ, նրանց առջևից ու ետևից՝ անհամար ձիավորներ։

Հասնում են մի դաշտի։ Տեսնում են մեծ նախիր է արածում։

— Էս ո՞ւմ նախիրն է,— հարցնում են ձիավորները։

— Չախչախ թագավորինը,— պատասխանում են նախրապանները։

Անց են կենում։ Հասնում են սարերին։ Տեսնում են ոչխարի սպիտակ հոտը սարերը բռնել է։

— Էս ո՞ւմն է,— հարցնում են ձիավորները։

— Չախչախ թագավորինը,— պատասխանում են հովիվները։

Անց են կենում։ Հասնում են ընդարձակ արտերի։

— Էս ո՞ւմ արտերն են։

— Չախչախ թագավորինը։

Հասնում են խոտհարքներին։

— Էս ո՞ւմն են։

— Չախչախ թագավորինը։

Ամենքը մնացել են զարմացած, Չախչախ թագավորն ինքն էլ քիչ է մնում խելքը թռցնի։

Էսպեսով Աղվեսի ետևից գալիս են, հասնում Շահ-Մարի պալատներին։

Քավոր աղվեսն էնտեղ արդեն տեր է դառել, կարգադրություններ է անում։ Ընդունում է խնամիներին ու նորից սկսում են քեֆը։

Յոթ օր, յոթ գիշեր էլ էստեղ են քեֆ անում ու խնամիները վերադառնում են իրենց տեղը։

Չախչախ թագավորը, իր կինն ու քավոր Աղվեսը ապրում են Շահ-Մարի պալատներում։

Իսկ թագավորից վախեցած Շահ-մարը մինչև էսօր էլ դեռ գնում է։

 

images

История елочной игрушки —

История елочной игрушки

Один из символов праздника, новогодняя игрушка имеет свою, чрезвычайно интересную историю. Еще в конце средних веков жители европейских стран начали украшать свои дома к Новому году. По-настоящему модным стало наряжать деревья в первой половине XVI века. До середины XVIII века украшения были исключительно съедобными / яблоки,орехи, конфеты/. Со второй половины XVIII века елочные украшения становятся более нарядными: бумажные цветы, позолоченные еловые шишки…

Серебряные звездочки, цветы, а также мишура появились в XVIII веке. А в 1848 году, в городке Лауш в Тюрингии были изготовлены первые елочные шары. Их делали из цветного или прозрачного стекла, покрывали изнутри слоем свинца, а снаружи украшали блестками. С каждым годом придумывались все новые виды «дизайна», как бы сказали сегодня, рождественских шариков. А в 1867 году в Лауше открыли газовый завод. С помощью газовых горелок с пламенем очень высокой температуры, стеклодувы смогли изготавливать тонкостенные шары любых размеровМастера могли выдувать практически все, что угодно: не только шары, но и виноградные гроздья, птиц, рыбок, фигурки Санта-Клауса, кувшинчики и амфоры. Игрушки раскрашивались серебряной и золотой пылью.           А затем и другие страны начали выпускать эти хрупкие и красивые изделия. Именно тогда возникла мода на разные виды игрушек и способы украшения елок. До 1900 года считалось, что елка должна быть яркой и броской, усыпанной игрушками; в начале ХХ века были популярны елки в стиле «минимализма» — строгие, невычурные, в серебристо-белых тонах. А позже пришла тенденция украшать елочки фигурками из золоченой и серебряной бумаги и картона и соломенными звездочками. В истории елочных украшений особенно отметились немецкие города Дрезден и Лейпциг, в которых появились игрушки в стиле «техно» — пароходики, дирижабли, музыкальные инструменты, экипажи, запряженные лошадьми, а также игрушки в виде животных: слонов, медведей, лягушек, фазанов…

download

Осень —

Осень

Осенние месяцы: сентябрь, октябрь, ноябрь. Осенью желтеют листья. Это время дождей. Первый месяц осени – это сентябрь. В этом месяце дни становятся еще короче, а воздух прохладнее. Иногда моросит осенний дождь и на землю опускается туман. 23 сентября день и ночь становятся одинаковой длины. И тот день называется днем осеннего равноденствия. На полях собирают урожай. В сентябре желтеет листва деревьев, а кое-где начинается листопад. В это время некоторые животные начинают готовятся к зимней спячке, а птицы к отлету в теплые страны. Народная примета гласит, чем теплее и суше сентябрь, тем позднее придет зима.

Второй месяц осени – это октябрь. В октябре погода моет меняться несколько раз в течение дня. То светит яркое солнышко, то задует сильный ветер, пойдет дождь. В этот месяц с деревьев почти полностью опадает листва. В октябре улетают почти все перелетные птицы. Многие лесные звери заканчивают приготовления к зиме. Вот такой месяц октябрь.

Последний месяц осени – ноябрь. В этом месяце небо серое и холодное. Оно часто покрыто тяжелыми тучами, сквозь которые редко проглядывает солнце. Лужи покрываются льдом. Иногда, в ноябре,  даже может выпасть снег. С деревьев облетели последние листочки. Звери спят в своих норках. Если ворона прячет нос под крыло, значит к холоду. Если синица начинает с утра пищать, ожидай ночью мороза. Это приметы ноября.

download

Лето —

Лето

Лето

Лето – это самое жаркое и солнечное время года. Ярко светит солнышко, на улице очень тепло. Летние месяцы: июнь, июль, август. Дети катаются на велосипедах, играют во дворе. Летом люди много времени проводят на солнце, загорают. Отдыхают на море.

Первый месяц лета – июнь. В этом месяце самые длинные дни, и короткие ночи. 21 июня наступает день летнего солнцестояния. Вода теплая и дети купаются и плескаются в воде. В июне птицы уже не так много поют, они кормят своих птенцов. Зато поют насекомые: кузнечики, сверчки. Ночью можно увидеть светлячков. Они светятся в темноте.

Затем идет следующий месяц – июль. Это самый жаркий месяц. Днем солнце очень сильно греет. Душно и тихо вокруг. В июле по вечерам бывают грозы. Выбираются маленькие птенцы и учатся летать. В июле есть свои приметы. Например, если утром душно, значит вечером пойдет дождь.

Последний месяц лета – август. Этот месяц уже не такой жаркий, дни незаметно становятся короче, а ночи удлиняется. Самый спокойный и тихий месяц. В августе поспевают фрукты. Люди начинают собирать урожай. Вырастают грибы. Говорят, если муравьи строят большой муравейник, значит зима будет долгая и холодная. А если луна красноватая – это к сильному ветру. Такие приметы в августе.download.jpg

 

Весна —

Весна

Весенние месяцы: март, апрель, май. Первый весенний месяц – это март. Снег уже почти везде растаял. В марте начинает пробуждаться ото сна природа. На ветвях набухают почки и появляется первая травка и первые цветочки. Ночи становятся все короче, а дни длиннее.

Марта день и ночь становятся одинаковой длины. Этот день называется днем весеннего равноденствия. Просыпаются те животные, которые впадали зимой в спячку. Из теплых краев начинают возвращаться птицы. Они вьют гнезда. Если вороны купаются в лужах ранней весной, значит весна будет теплой. Это одна из примет марта.

Второй месяц весны – апрель. Солнышко пригревает все сильнее, а дни становятся все длиннее. Повсюду радостно щебечут птицы. Ярко зеленеет молодая сочная трава. В апреле оживают муравейники и появляются первые насекомые. То тут, то там начинают порхать бабочки. У апреля есть свои особые приметы. Если в апреле утро туманное, значит днем будет ясная погода. А если на небе синие облака, то это к теплу и дождю.

Последний месяц весны – это май. Иногда он бывает жарким, а иногда прохладным. Но даже если пройдет майский дождик, то майское солнышко быстро высушит землю. В начале мая просыпаются лягушки, громко квакают. В мае поют все птицы. В это время цветут фруктовые деревья, а на полях сходят посевы. Одна з народных примет мая гласит, если майские жуки громко жужжат, значит быть ясной погоде.28991465-Depositphotos_8831337_xl-2015-1489735474-900-a9fabe9cad-1489771005.jpg

Зима —

Зима

Самое холодное время года — это зима. Зимние месяцы: декабрь, январь, февраль. Все покрыто белым покрывалом. В декабре солнце очень низко поднимается над горизонтом и почти не дает тепла. В этом месяце самые короткие дни и самые длинные и темные ночи. 21 декабря наступает день зимнего солнцестояния. Это когда световой день самый короткий в году, а ночь самая длинная. В декабре стоят трескучие морозы и все время идет снег. Реки и озера покрыты льдом. В это время можно кататься на коньках, санках, лыжах. В декабре есть такие приметы: если под окном свистят снегири, значит быть оттепели.

Второй месяц зимы и первый месяц года – это январь. Январь наступает сразу после Нового года. На улице сильный мороз. Но если падает белы, пушистый снег, можно поиграть на улице. Если мороз очень сильный, то из снега можно слепить самого настоящего снеговика. Повсюду, с крыш свисают сосульки.

Последний месяц зимы – это февраль. В ‘том месяце бывают сильные морозы и метель. Говорят, что зима злиться и не хочет уступать место весне. Когда в феврале стоит теплая, солнечная погода, снег начинает подтаивать. Сосульки так и искрятся на солнце. В феврале есть свои особые приметы. Говорят, что если в феврале вокруг солнца виден туманный круг, то это к метели. А если шумно и громко чирикают воробьи, значит будет оттепель.